Hoka Challenger 8 – między asfaltem a szlakiem

Hoka Challenger 8 to but terenowy, który nie boi się asfaltu. Zyskał reputację jednej z najbardziej uniwersalnych trailówek na rynku – i ósma edycja tylko tę opinię umacnia. Lżejszy, bardziej miękki i jeszcze lepiej dopracowany. Dzięki solidnej amortyzacji i niezbyt agresywnemu bieżnikowi to świetny wybór dla biegaczy, którzy szukają jednego buta „do wszystkiego”. Zarówno na leśne ścieżki, szutry i miejskie przeloty.

Przeznaczenie

Hoka Challenger 8 to jeden z najbardziej wszechstronnych butów trailowych na rynku. Choć zaprojektowany z myślą o lekkim terenie, bez problemu poradzi sobie również na asfaltowych ścieżkach. Dzięki temu to świetna propozycja dla biegaczy, którzy trenują zarówno w lesie, jak i na miejskich chodnikach – szczególnie gdy oba te światy mieszają się w proporcjach pół na pół.

Plusy

• bardzo dobra amortyzacja,
• dobra stabilność,
• uniwersalność (zarówno w las jak i na asfaltową drogę),
• wszechstronny bieżnik,
• przewiewna cholewka,
• wzmocnienie na palcach.

Minusy

• zbyt delikatny i mało wytrzymały do zastosowań górskich.

Kluczowe parametry – porównanie generacji

Buty do biegania Hoka – przegląd oferty

Challenger to jeden z trzech filarów oferty Hoki, obok Cliftona i Speedgoata. Oficjalnie zalicza się do butów terenowych – i to właśnie tam najlepiej pokazuje swoje możliwości. Ale spokojnie, na asfalcie też daje radę. Dlatego często określa się go mianem „terenowego Cliftona”. Oba modele mają zbliżony poziom amortyzacji, podobne poczucie komfortu i dużą uniwersalność. Różnice? Przede wszystkim cholewka – w Challengerze jest bardziej wzmocniona i lepiej dostosowana do zmiennych warunków. Bieżnik w Challengerach także ma większe żłobienie aby lepiej radzić sobie w terenie.

	BIEGI GÓRSKIE KOMFORT	BIEGI GÓRSKIE SZYBKOŚĆ	TEREN MIESZANY
największa amortyzacja	Mafate Speed 4	Mafate X	Stinson 7
bardzo duża amortyzacja	Speedgoat 6	Tecton X 3	Challenger 8
duża amortyzacja			Torrent 4
umiarkowana amortyzacja		Zinal 2

Alternatywy

Wśród alternatyw dla modelu Challenger znajdziemy buty terenowe o uniwersalnym charakterze. To modele zaprojektowane z myślą o bieganiu zarówno po utwardzonych ścieżkach, jak i okazjonalnym wypadzie na asfalt. Najlepiej sprawdzają się na szutrowych drogach, duktach leśnych czy łagodnych szlakach. Są zbyt delikatne na techniczne, górskie trasy – nie zapewnią tam wystarczającej ochrony ani przyczepności. Ale kiedy zbiegasz z leśnej ścieżki prosto na asfalt, nie rozczarują – biegną lekko, pewnie i bezpiecznie.

Amortyzacja: miękko jak na asfaltówce, stabilnie jak w terenie

Podeszwa środkowa w Hoka Challenger 8 wykonana jest z pianki CMEVA, czyli z kompresyjnie formowanej pianki EVA. To ta sama pianka co w poprzednim modelu. Patrząc na dane techniczne, Challenger 8 wydaje się mieć znacznie grubszą podeszwę niż poprzednik – z 31 mm pod piętą zrobiło się aż 42 mm. Ale to tylko część prawdy. Hoka zmieniła sposób, w jaki podaje wysokość podeszwy. W Challengerze 7 mierzono tylko piankę środkową. W ósemce – całą podeszwę: od bieżnika po wkładkę.

Realnie ilość pianki wzrosła tu o kilka milimetrów, co jest raczej niezauważalne w kontekście oferowanej przez niego miękkości. Na papierze jednak nowy Challenger ma 42 mm wysokości pod piętą i 34 mm pod palcami. Zmieniono też drop – zamiast 5 mm jest teraz 8 mm, tak jak w Cliftonie 10. Wydaje się to sporą zmianą, ale przy tak grubej i miękkiej podeszwie różnica w nachyleniu stopy jest praktycznie niewyczuwalna.

Warto też zwrócić uwagę na optyczne wrażenie, jakie robi Challenger 8. Na pierwszy rzut oka but wydaje się znacznie wyższy, niż jest w rzeczywistości. To też efekt charakterystycznej konstrukcji – podniesionych boków podeszwy, czyli tzw. Active FootFrame. Te „ścianki” otaczają stopę niczym rama i sprawiają, że stopa siedzi w bucie, a nie na nim. To rozwiązanie sprawia, że mimo dużej ilości pianki i miękkiej amortyzacji, Challenger pozostaje zaskakująco stabilny. To cecha wspólna dla większości modeli Hoka – nawet jeśli wyglądają jak poduszki, w praktyce trzymają stopę pewnie i stabilnie, również na nierównym terenie.

Czystej miękkości i amortyzacji jak przystało na Hokę jest tu dużo. Podeszwa ugina się przyjemnie zarówno pod piętą, jak i pod palcami. W połączeniu z lekkim rockerem tworzy to efekt delikatnego „płynięcia”. To poziom amortyzacji, który sprawdzi się u cięższych biegaczy (nawet do 95 kg), a także u tych, którzy lubią długie, spokojne wybiegania. Miękkość jest wręcz asfaltowa – do tego stopnia, że z zamkniętymi oczami można by pomylić Challengera z klasycznym butem szosowym.

Bieżnik: uniwersalny, z większym pazurem

Bieżnik w Challengerze 8 doczekał się subtelnej, ale odczuwalnej zmiany. Nadal wykonany jest z trwałej gumy Durabrasion – mieszanki, która dobrze radzi sobie nie tylko w terenie, ale też na odcinkach asfaltowych. To materiał odporny na ścieranie, więc bez obaw można wbiec na twarde nawierzchnie, nie martwiąc się o szybkie zużycie.

Zmienił się natomiast kształt kołeczków. Są mniejsze, ostrzejsze i mają bardziej agresywną fakturę niż w poprzedniku. Ich wysokość to 3,6 mm – czyli tak w sam raz między przyczepnością a uniwersalnością. W suchym lesie, na szutrze czy twardej ścieżce dadzą radę bez zająknięcia.

W trudniejszych warunkach sobie za to nie poradzi. W głębokim błocie czy na kamienistych, technicznych szlakach może brakować mu „zęba”. Na takie warunki lepiej sięgnąć po Speedgoata albo Mafate. Ale jeśli szukasz wszechstronnego modelu na parkowe alejki, podmiejskie lasy i okazjonalne wbiegnięcia na asfalt – Challenger 8 odnajdzie się w tym świecie znakomicie.

Cholewka: powrót do trailowej funkcjonalności

Cholewka w Challengerach od lat balansuje między światem asfaltu a terenem. W zależności od edycji raz zbliża się do butów trailowych – z dodatkowymi wzmocnieniami i wytrzymalszym materiałem – innym razem przypomina lekkiego asfaltowca, bardziej przewiewnego, ale też mniej odpornego. Po bardzo delikatnej, niemal biegowo-miejskiej cholewce w modelu 7, wersja ósma wraca na bardziej terenowe tory. Największa zmiana? Solidne wzmocnienie przedniej części buta. Palce chroni teraz wyraźnie zaznaczony, szeroki „zderzak”, który skutecznie zabezpiecza przed przypadkowym kopnięciem w kamień czy korzeń.

Oczywiście, coś za coś – ta ochrona odbija się na elastyczności i przewiewności przodu. Ale hej, mówimy tu o bucie do lekkiego terenu, szutrów i leśnych duktów, nie o bucie do ścigania się w głębokim błocie. Dla większości użytkowników ten kompromis będzie jak najbardziej na miejscu – daje więcej spokoju w trudniejszym terenie, nie poświęcając przy tym zbyt wiele z komfortu codziennego biegania.

Nowy Challenger 8 jest odrobinę szerszy niż poprzednia wersja, ale nadal trzyma się dość standardowych wartości. Cholewka nie jest ani szczególnie wąska, ani przesadnie szeroka – wpisuje się w złoty środek. Pod względem szerokości i objętości wewnątrz buta mamy do czynienia z klasycznym, standardowym dopasowaniem. To dobra wiadomość dla większości biegaczy – jeśli masz stopę o przeciętnej szerokości, Challenger powinien leżeć jak ulał. Osoby z bardzo szerokimi stopami mogą czuć lekki niedosyt, ale dla zdecydowanej większości dopasowanie będzie bezproblemowe.

Z tyłu mamy klasyczną dla Hoki konstrukcję, w której boki podeszwy tworzą swoistą „ramę” wokół pięty. Już sama geometria podeszwy pomaga utrzymać stopę na miejscu. Dalej pojawia się sztywny zapiętek w formie tradycyjnego klina – rozwiązanie znane z większości butów biegowych. Nie wyróżnia się niczym szczególnym, ale robi robotę. Pięta jest stabilna, nie przesuwa się, nie ma też uczucia „pływania”. Dla komfortu wnętrze zapiętka wypełniono solidną porcją miękkiej pianki. Całość jest przyjemna w kontakcie ze stopą. Konstrukcja może nie zaskakuje oryginalnością, ale działa bez zarzutu – stabilność w tylnej części buta stoi na wysokim poziomie.

Waga: optyczny ciężar, realna lekkość

Według danych producenta, wersja męska waży 275 gramów, a damska – 247 gramów. W moim rozmiarze 12 US (46 2/3) Challenger 7 waży jednak 317 gramów. To więcej niż u poprzednika, ale ma to swoje uzasadnienie – nowy Challenger 8 dostał więcej pianki, co naturalnie podniosło masę.

Mimo to, jak na but o terenowym (choć lekkim) przeznaczeniu, to wciąż bardzo niska waga. Challenger plasuje się w gronie 17% najlżejszych trailówek, jakie opisywałem na blogu – a to już wynik godny odnotowania. Co ciekawe, z wyglądu but sprawia wrażenie masywnego. Konstrukcja wydaje się ciężka i solidna. Ale wystarczy założyć go na nogę, by poczuć coś zupełnie odwrotnego – lekkość zaskakuje już od pierwszych kroków.

Podsumowanie

Challenger 8 to wszechstronny but dla biegaczy, którzy poruszają się między szutrem, parkiem a asfaltem. Oferuje świetną amortyzację, która zaskakuje miękkością, ale nie odbiera stabilności. Nowa cholewka i bieżnik dodają mu więcej trailowego charakteru, nie odbierając uniwersalności. To komfortowy wybór dla tych, którzy szukają jednego buta do wielu zadań – bez konieczności kompromisów.